Cüce gezegen Ceres, Mars ve Jüpiter arasındaki asteroit kuşağındaki en büyük cisim, bir zamanlar yaşam için tüm temel "bileşenlere" sahip olmuş olabilir. Uluslararası bir bilim insanı ekibi, milyarlarca yıl önce cismin yüzeyinin altında mikrobiyal organizmaları destekleyebilecek uzun süreli bir kimyasal enerji kaynağının var olduğunu tespit etti.
Oxu.Az'ın haberine göre, çalışma Science Advances dergisinde yayımlandı.
"Dünya'da, derinliklerden gelen sıcak su okyanusla karıştığında, mikroplar için gerçek bir ziyafete dönüşür. Bu nedenle, Ceres'te benzer bir durumun olup olmadığını anlamak önemli," diye çalışmanın baş yazarı, Arizona Üniversitesi'nden Sam Courville belirtti.
Daha önce 2018'de sona eren Dawn görevi, Ceres'te tuz, organik moleküller ve yüzey altı tuzlu okyanus izleri keşfetmişti. Şimdi bu tabloya üçüncü bir unsur eklendi - su ve çekirdekteki ısınmış kayalardan gelen gazların etkileşiminden kaynaklanan kimyasal enerji.
Bilim insanları, Ceres'in sıcaklık ve kimyasal evrimini modelleyerek, 2.5 ila 4 milyar yıl önce iç kısmının radyoaktif elementlerin bozunmasından ısı yaydığını gösterdiler. Bu, suyu ısıtıyor ve mikrobiyal metabolizmalar için potansiyel "yakıt" olan metan ve karbondioksit ile doyuruyordu.
Bugün Ceres artık iç ısı kaynaklarını kaybetmiş durumda, suyu neredeyse tamamen donmuş ve kalan sıvı konsantre bir tuzlu su haline gelmiş. Ancak geçmişte, cüce gezegen, en azından teorik olarak yaşamın ortaya çıkabileceği bir "yaşanabilirlik penceresi" yaşamıştı.
Çalışmanın yazarları şunu belirtiyor: sonuçlar sadece Ceres için değil, aynı zamanda Güneş Sistemi'ndeki benzer boyutlardaki diğer buzlu cisimler için de önemlidir; bu cisimlerde, Europa veya Enceladus'taki gibi ısı oluşturan dev gezegenlerin çekim kuvveti yoktur.
