"Hayatımın en şerefli, ama en zor günleriydi".
Bu sözleri Baku TV'ye röportajında Vatan Savaşı sırasında Füzuli Merkez Hastanesi'nde yaralı askerlerimize yardım gösteren hemşire Sevinç Paşayeva söyledi.
Hemşire o günleri şöyle hatırlıyor:
"Hastaneye 24 saat aralıksız yaralılar getiriliyordu. Hepsi "beni değil, silah arkadaşımı iyileştirin" diyordu. Bazıları ise 'bana ilk yardım gösterin, savaşa dönmeliyim, arkadaşlarım orada kaldılar' diyordu. Gözyaşlarımızı tutamıyorduk, gördüklerimiz hayatımız boyunca aklımızdan çıkmayacak."
Detaylı video haberde:
İkinci Karabağ Savaşı'nda Azerbaycan askerlerine yardım eden hemşire: "Hayatımın en şerefli, ama en zor günleriydi"