"32 yaşındayken üç kızım, iki oğlum ve eşimle Horovlu'dan çıkmıştım, bugün ise çocuklarımla Cebrayıl'a, kendi doğup büyüdüğüm yurduma geri dönüyorum. Ne yazık ki eşim bu günleri göremedi. En büyük arzusuydu, ama ömrü yetmedi."
Bu sözleri, bugün Cebrayıl rayonunun Horovlu köyüne yerleştirilen Ceyran Ahmed kızı İsmayılova, Oxu.Az'a açıklamasında söyledi.
O bildirdi ki, eşi de asker olaraq Birinci Karabağ Savaşı'nın iştirakçısı olub:
"Eşim askerdi. Birinci Karabağ Savaşı'nda görev yapmıştı. Her defasında diyordu ki, savaş olsa kendim gideceğim cepheye. Biz de itiraz ediyorduk ki, senin iki oğlun var, onlar gidecekler, sen neden gidiyorsun? O da cevabında ben Cebrayıl'ın her karışını bilirim, tanırım, Ermeniler araziyi mayınlayıp tuzaklamışlar, ben gideceğim ki, çocuklarıma hiç bir şey olmasın diyordu. Topraklarımızın azad olduğunu və bu günləri görmek en büyük arzusuydu. Onun için çox üzülüyoruz.
Ama aynı zamanda seviniyoruz ki, bütün yurt hasreti ilə hayatını kaybedenlerin ruhları şaddır, biz de zaferle kendi torpaqlarımıza dönüyoruz. Bu günləri bize yaşattığı için Ali Başkomutanımıza və muzaffer Ordumuza minnettarız. Allah şehitlerimize rahmet etsin, gazilerimize sağlık versin!"
Hatırlatalım ki, bugün Cebrayıl rayonunun Horovlu köyüne 47 aile (191 kişi) daha yerleştiriliyor.
Rövşen Asedov
