O, dünyanın ən yaxşı futbolçularından biri ola bilərdi. Lakin heç bir müdafiəçinin qarşısını ala bilmədiyi hücumçunu həyatın vurduğu zərbə dayandırdı. Adriano karyerasının ən parlaq dövründə atasını itirdi və bundan sonra əvvəlki insan ola bilmədi.
Oxu.Az-ın "İdmandan kənar" rubrikasında bu dəfə karyerasının ən parlaq dövründə atasını itirən və bundan sonra heç vaxt əvvəlki insan ola bilməyən Adrianodan bəhs edəcəyik.
Faveladan dünya futbolunun zirvəsinə
Adriano Leite Ribeiro 1982-ci il fevralın 17-də Braziliyanın Rio-de-Janeyro şəhərində dünyaya gəlib. O, futbolun yoxsulluqdan çıxış yolu kimi görüldüyü, həyatın isə heç də hər kəsə ikinci şans vermədiyi mühitdə böyüyüb. Adrianonun uşaqlığı Rio-de-Janeyronun Vila-Kruzeyru favela bölgəsində keçib. Futbol onun üçün sadəcə oyun deyildi. Bu, ailəsinə daha yaxşı həyat bəxş etmək, yaşadığı çətinlikləri geridə qoymaq və adını bütün dünyaya tanıtmaq imkanı idi.
"Flamenqo" akademiyasında yetişən hücumçu hələ gənc yaşlarından fiziki gücü, sürəti və sol ayağının qüvvətli zərbələri ilə seçilirdi. Tezliklə əsas komandada debüt etdi və Avropa klublarının diqqətini çəkdi. 2001-ci ildə İtaliyanın "İnter" klubu onu heyətinə qatdı. Ardınca "Fiorentina" və "Parma"da çıxış edən braziliyalı 2004-cü ildə yenidən Milan təmsilçisinə qayıtdı. Artıq o, sadəcə perspektivli futbolçu deyil, dünyanın ən təhlükəli hücumçularından biri hesab olunurdu.
İtaliya futbolunda ona "İmperator" ləqəbi verildi. Güclü bədəni, topu qorumaq bacarığı və uzaq məsafədən vurduğu zərbələrlə müdafiəçilər üçün əsl kabusa çevrilmişdi. Həmin illərdə bir çoxları Adrianonun gələcəkdə "Qızıl top" qazana biləcəyini düşünürdü.
Doqquz gün ərzində sevincdən faciəyə
2004-cü ilin yayı Adrianonun həyatında həm ən xoşbəxt, həm də ən ağır dövrlərdən biri oldu.
İyulun 25-də Braziliya Amerika Kubokunun finalında Argentina ilə qarşılaşdı. Əsas vaxt 2:2 hesabı ilə başa çatdı və penaltilər seriyasında Braziliya qalib gəldi. Həlledici məqamlardan birində fərqlənən Adriano turnirin ən parlaq simalarından biri oldu.
O, ölkəsinə kubok qazandırmış, futbol dünyasının diqqətini üzərinə çəkmişdi. Lakin cəmi on gün sonra avqustun 4-də İtaliyada olduğu vaxt atasının vəfatı xəbərini aldı. Almir Ribeyronun ürək çatışmazlığından dünyasını dəyişməsi Adrianonun həyatını alt-üst etdi. Hücumçu üçün atası sadəcə ailə üzvü deyildi. O, futbol sevgisinin əsas səbəbi, ən böyük dayaqlarından biri idi.
Adriano illər sonra özünün yazdığı şəxsi məktubda bu faciənin həyatına necə təsir etdiyini açıq şəkildə danışdı. O, atasının ölümündən sonra futbola əvvəlki kimi bağlana bilmədiyini, ailəsi üçün oynamağın və qol vurmağın əvvəlki mənasını itirdiyini etiraf etdi.
"Cənnətdən cəhənnəmə" - Adrianonun həmin dövrünü təsvir edən sözlərin mənası məhz bu idi. Bir neçə gün əvvəl ölkəsinin qəhrəmanı olan futbolçu birdən-birə həyatının ən ağır sınağı ilə üzləşdi.
Futbol meydanından uzaqlaşan ağrı
Atasının ölümündən sonra Adriano depressiya ilə mübarizə apardığını və içkiyə daha çox üz tutduğunu özü açıqlayıb. O, məşqlərə həvəsinin azaldığını, bəzən sadəcə evinə, ailəsinin yanına qayıtmaq istədiyini söyləyib.
Buna baxmayaraq, hücumçu futboldan dərhal getmədi. 2005-ci ildə Braziliya ilə Konfederasiyalar Kubokunu qazandı və turnirin bombardiri oldu. "İnter"də də qollar vurmağa davam etdi. Lakin stabillik problemi getdikcə daha çox hiss olunurdu.
2006-cı il dünya çempionatında Braziliya yığmasının heyətində çıxış edən Adriano gözlənilən təsiri bağışlaya bilmədi. Sonrakı illərdə onun fiziki forması, zədələri və şəxsi problemləri müzakirə mövzusuna çevrildi. 2008-ci ildə Braziliyaya qayıtdı, "Korintians" və "Flamenqo" kimi klublarda oynadı. Bəzən əvvəlki Adrianodan parıltılar görünsə də, o, Avropanı heyrətləndirən səviyyəni uzun müddət qoruyub saxlaya bilmədi.
2016-cı ildə ABŞ-nin "Mayami Yunayted" klubunda çıxış etdikdən sonra peşəkar karyerasını başa vurdu. Onun hekayəsi futbol tarixində ən böyük "bəs əgər..." suallarından birinə çevrildi: görəsən, atasını itirməsəydi, Adriano hansı zirvələrə yüksələ bilərdi?
"Mənim üçün pul hər şey deyil"
Adriano sonrakı illərdə həyatının ən ağır dövrünü gizlətməyə çalışmadı. Əksinə, müxtəlif müsahibələrində depressiya, içki ilə bağlı problemlər və atasının yoxluğunun onda yaratdığı boşluq barədə danışdı.
O, şəxsi məktubunda futbolçu kimi reallaşmamış potensialı barədə də düşüncələrini bölüşüb. Bu sözlərdə təkcə peşmanlıq deyil, yaşadıqlarını anlamaq və özünü olduğu kimi qəbul etmək cəhdi də hiss olunurdu.
O, bəzən "özünü məhv edən istedad" kimi təqdim olunsa da, Adrianonun öz etirafları bu hekayənin arxasında daha mürəkkəb bir insan taleyinin dayandığını göstərir. Onun karyerasını yalnız intizamsızlıqla izah etmək, atasının ölümünün təsirini və yaşadığı psixoloji çətinlikləri nəzərdən qaçırmaq olardı.
Son vida və atasının səsi
2024-cü ilin dekabrında Adriano futbol azarkeşləri qarşısında bir daha meydana çıxdı. "Flamenqo"nun əfsanələri ilə İtaliya futbolunun tanınmış simalarının iştirak etdiyi vida matçı Rio-de-Janeyronun əfsanəvi "Marakana" stadionunda keçirildi.
Görüş zamanı süni intellekt vasitəsilə atasının səsinə bənzədilmiş mesaj səsləndirildi. Mesajda Almir oğluna futbolçu karyerasını başa vurduqdan sonra xoşbəxtlik arzulayırdı. Adriano göz yaşlarını saxlaya bilmədi. Həmin an onun üçün sadəcə vida mərasiminin bir hissəsi deyildi. Bu, illər əvvəl itirdiyi atasını bir daha xatırlamaq, onunla bağlı duyğularını yenidən yaşamaq anı idi.
"Flamenqo"nun yetirməsi həmin oyunda qol da vurdu. Lakin gecənin yadda qalan məqamı hesab və nəticə yox, atasının səsini eşidərkən yaşadığı hisslər oldu. Adriano atasının yanında ola bilməməsinə təəssüflə yanaşsa da, onun özünə öyrətdiklərinin həyatında qalacağını vurğuladı.
İmperatorun yarımçıq qalan hekayəsi
Adriano futbol tarixində qazandığı titullarla, möhtəşəm qolları ilə və rəqiblərinə yaşatdığı çətinliklərlə xatırlanacaq. O, "İnter"lə İtaliya çempionatının dördqat qalibi olub, Braziliya millisində Amerika Kubokunu və Konfederasiyalar Kubokunu qazanıb.
Amma onun hekayəsi yalnız futbol statistikası ilə ölçülə bilməz. Çünki Adriano milyonların sevdiyi bir idmançının da şəxsi faciə qarşısında sarsıla biləcəyini göstərdi.
Bəlkə də onun karyerası daha böyük uğurlarla davam edə bilərdi. Bəlkə də "Qızıl top" qazana, futbol tarixinin ən böyük hücumçuları sırasında özünə daha möhkəm yer tuta bilərdi. Bunlar cavabı olmayan suallardır.
Adriano meydanda "İmperator" idi, amma meydandan kənarda atasının yoxluğu ilə yaşamağa çalışan bir oğul olaraq qaldı.
Və bəzən insanın ən böyük məğlubiyyəti hesab tablosunda görünmür.
