Elşad Məmmədli yazır...
Prezident Administrasiyasının sabiq rəhbəri Ramiz Mehdiyevin barəsində hökm verilməsi bu axşamın, gecənin əsas və düşündürücü xəbəridir. Yanaşmalar, rəylər, sosial şəbəkələrdə müxtəlif fikirlər var.
Çoxları yazır, deyir ki, ona kəsilən ağır cəza - 14 il həbsə məhkum edilmə niyə şərti hesab olunub. Bəlkə də haqlı suallardır, amma reallıqlar və məsələnin çoxlarının fərq etmədiyi cəhətləri var.
Məhkəmə hökmü ilə ağır cəzaya məhkum edilən Ramiz Mehdiyevi 88 yaşında - ölümünü gözlədiyi dövrdə türməyə, hətta orada karsa salmaq da olardı, qətiyyən çətin iş deyildi. Amma məncə və məntiqlə, dövlət baba hüquqi baxımdan buna heç bir ehtiyac duymadı.
Ona yeri göstərildi, həmçinin, qanında xarablıq olan hər kəsə mesaj verildi ki, dövlətə, xalqa qarşı çıxanda sonu nə cür olur. Mənəvi baxımdan isə Mehdiyevə və onun kimilərə növbəti dəfə əxlaq dərsi keçildi. O özü bunu anlamasa da olar, bəlkə heç bunun fərqində olmayacaq, amma başa düşənlər bildi ki, dövlət rəhbərliyi hansı yüksək keyfiyyətlərin daşıyıcısıdır!.. Onu niyə Əzrayılla qarşılaşma dönəmində həbsxanaya göndərmədilər, bunu dərk etmək üçün gərək bəlli dəyərlərin nə olduğunu incəliyi ilə dərk edəsən...
Mahiyyət budur ki, Mehdiyev tariximizdə nadan xislətli, xain, yediyi qaba tüpürən biri kimi qaldı. Olmayan əslini və nəslini xar elədi. Bütün mal-mülklərini də müsadirə etdirdi. Gələcəkdə, məsələn, oğlu Timur Mehdiyevin övladı, nəvəsi və digər əqrəbası vətən xaininin törəməsi kimi fiksə olunacaqlar...
88 il yaşa, dövlətdə yüksək vəzifələr tut, milyonların, xüsusi imtiyazların olsun, amma axırda da ömrünü belə utanclı başa vur - bu dəhşətdir...
Nə mənəvi, nə dini, nə siyasi, nə hüquqi, nə dövləti imtahandan 80+ yaşda keçə bilməmək, kəsilmək, xəyanətkar adını alnına və zatının gələcək taleyinə yapışdırmaq adamın axmaq hikkələrinin və ağılsızlığının, korazehinliyinin göstəricisidir.
50 ildən çox dövlət strukturunda mühüm post tutasan, amma siyasi əxlaq, dövlət tərbiyəsi ala bilməyəsən! Belə adamı 90-ı haqlayan yaşında heç dövlətin həbsxanasına soxub şərəfləndirməyə də dəyməzdi. Cəzasını elə şərti olaraq oğurladığı pullarla qurduğu qan çanağına çevrilən dəbdəbəli evində - "irin qusduğu qızıl teştdə" - belə demək mümkünsə, murdarcasına öz daş-divarında çəksə yaxşıdır.
Hansı ki, bu adamın normal düşüncəsi, tövrü, əxlaqı, abrı olsaydı mühüm dövlət xadimi kimi Fəxri xiyabanda dəfn edilə bilərdi. Xatırlayın, onu bir neçə il öncə Prezident İlham Əliyev hansı ehtiramla təqaüdə göndərmişdi. Ən yüksək səviyyədə təltif etmişdi.
Ancaq adamı tanımaq olmazmış! Hansı nadanlıqları etdi: həm uzun illər təmsil olunduğu hakimiyyətə, həm dövlətə, həm də xalqa qarşı. Açıq satqınlıq etdi. "Niyə seçimi, özünə layiq bildiyi bu oldu" sualına dair çox fərziyyələr yürütmək olar. Amma məncə əsas amil budur: geni, zatı bu idi...
Başqa sözlə, imansızdır, cılızdır, anormal ambisiyalıdır, yalnız materik düşüncəli biridir deyə, ömrünün müdrik olmalı çağında əksini etdi: hikkə ilə yaşadı və xəbis kimi ölməyi və tarixdə belə murdar adla qalmağı seçdi...
Əgər normal şəkildə davam etsəydi, dövlətçilik prinsiplərinə, dəyərlərə sadiq qalsaydı, göstərilən etimadı yanıltmasaydı, şübhəsiz ki, urvatlı, şan-şöhrətlə də dünyadan köçəcəkdi.
Dəqiq yadımda qalmayıb, hansısa bir filmdə ibrətamiz səhnə var - biri digərinə arzularını bildirir: "Həyatında böyük uğurlar, can sağlığı və sonda Fəxri xiyaban nəsibin olsun".
Bütün insanlar bu və digər şəkildə fani dünyada bəlli bir ömür yaşayır. Amma şərt ölümündən sonra hansı adı, izi, irsi qoyub getməkdir. Bəs Mehdiyev neylədi? Ömrünün ahıl çağında Fəxri xiyabanı yox, məhz namərd kimi tarixdə qalmağı seçdi.
Özü özünə edənə başqa kim nə edə bilər? Bacardığı hər pisliyi etdi bu adam - əsasən özünə və doğmalarına. Ona görə də elə öz evində qan çanağında çəksin cəzasını. Dövlətin türməsi də ona haram olardı...
