"Formula-1"də bəzən saniyənin mində biri qalibi müəyyənləşdirir. Pilotlar sürət, soyuqqanlılıq və səhvsiz qərarlar uğrunda mübarizə aparırlar. Lakin elə yarışlar var ki, onların nəticəsi finiş xəttindən çox əvvəl, insanın həyatında baş verən hadisələrlə müəyyənləşir. Şarl Lekler üçün də elə günlər olub ki, trasda qalib gəlməkdən daha çətin olan həyatın ağır zərbələrinə tab gətirmək idi.
Monakoda dünyaya gələn bu pilot uşaqlıqdan sükan arxasında özünü təsəvvür edirdi. Ancaq onun Ferrari bolidinə qədər uzanan yolu yalnız istedad və qələbələrdən ibarət olmadı. Bu yol itkilər, maddi çətinliklər və bir-birinin ardınca gələn sınaqlarla yadda qaldı.
Oxu.Az-ın "İdmandan kənar" rubrikasında bu dəfə arzularına çatmaq üçün sevdiklərini itirməyin ağrısı ilə mübarizə aparan, amma sükanı əlindən buraxmayan Şarl Leklerin hekayəsindən bəhs edəcəyik.
Hər şey kartinq trasında başladı
Şarl Lekler 1997-ci il oktyabrın 16-da Monakoda anadan olub. Avtomobil yarışlarına marağı hələ üç yaşında ikən yaranıb. Atası Erve Lekler də avtoidmanla məşğul olurdu və oğlunun bu sahəyə sevgisinin formalaşmasında mühüm rol oynayırdı.
Balaca Şarl ilk dəfə Cül Byankinin atasının idarə etdiyi kartinq trasında sükan arxasına keçəndə qarşısında hansı gələcəyin açılacağını bilmirdi. Ancaq bir şey aydın idi ki, o yarışmağı sevirdi.
Cül Byanki isə zamanla onun təkcə dostuna deyil, ən böyük dəstəkçilərindən birinə çevrildi. Leklerin ailəsi ilə Byankinin ailəsi yaxın münasibətdə idi. Şarl böyüdükcə bu dostluq da möhkəmlənirdi.
Lakin böyük arzuların reallaşması həmişə istedadla ölçülmür. Bəzən bunun üçün pul, sponsor və doğru zamanda qarşıya çıxan insanlar da lazımdır.
Arzusu pul çatışmazlığı üzündən yarımçıq qala bilərdi
Monako dünyanın ən bahalı məkanlarından biri kimi tanınır. Buna baxmayaraq, Leklerin ailəsi imkanlı ailələrdən deyildi. Kartinq və sonrakı yarışların xərclərini qarşılamaq getdikcə çətinləşirdi.
2011-ci ildə, cəmi 14 yaşında olarkən, Şarlın karyerası təhlükə altına düşdü. Atasının onun yarışlarını davam etdirmək üçün kifayət qədər vəsaiti, ailənin isə lazımi sponsor dəstəyi yox idi. Bir çox gənc pilot üçün bu, arzuların sonu ola bilərdi.
Amma Leklerin həyatında dönüş nöqtəsi yarandı. Onun istedadına inanan menecer Nikola Todt gənc pilotun karyerasına dəstək göstərdi. Şarl yarışlara qayıtdı və aşağı kateqoriyalarda uğurları ilə diqqət çəkdi.
O, GP3 və "Formula-2" çempionluqlarını qazandı. 2017-ci ildə "Formula-2"də çempion olması isə "Formula-1"ə gedən yolunu açdı.
Lakin həmin il onun həyatının ən ağır dövrlərindən birinə çevriləcəkdi.
Əvvəl ən yaxın dostunu, sonra atasını itirdi
2015-ci ildə Şarl Leklerin xaç atası və uşaqlıq dostu Cül Byanki Yaponiyada keçirilən "Formula-1" yarışında ağır qəza keçirdi. Byanki aldığı xəsarətlərdən sonra, 2015-ci il iyulun 17-də vəfat etdi. Cəmi 25 yaşı vardı.
Bu itki Lekler üçün adi bir dost itkisi deyildi. Byanki onun uşaqlıq xatirələrinin, ilk yarışlarının və böyük arzularının bir hissəsi idi. Üstəlik, Şarlın "Formula-1"ə gedən yolunda ona dəstək göstərən insanlardan biri məhz Byanki olmuşdu.
İki il sonra isə daha bir ağır zərbə gəldi. 2017-ci ildə, Leklerin "Formula-2"də çempionluğa doğru irəlilədiyi vaxt atası Erve dünyasını dəyişdi.
Şarl hələ gənc idi. Bir tərəfdə illərlə qurduğu karyera, digər tərəfdə həyatında ən böyük rol oynamış insanlardan ikisinin yoxluğu vardı.
O, sonradan verdiyi müsahibələrdə bu itkilərin ona təsirindən danışıb. Lekler üçün psixoloji güc üzərində işləmək də vacib məsələyə çevrilmişdi. Onun sözlərinə görə, atasını itirdikdən sonra yarışlara davam etmək çox çətin olsa da, atasının onun məqsədindən əl çəkməsini istəməyəcəyini düşünürdü.
Atasının ölümündən bir neçə gün sonra Bakıda qazandığı qələbə
Leklerin hekayəsində Azərbaycanla bağlı xüsusi bir məqam da var.
Atasını itirdikdən cəmi bir neçə gün sonra, 2017-ci ildə Bakıda keçirilən "Formula-2" mərhələsində Şarl poul-pozisiya qazandı və əsas yarışda qalib gəldi. O, həftəsonunun digər yarışında da uğurlu nəticə göstərərək diqqət çəkdi.
Bu qələbə onun üçün sadəcə çempionluq mübarizəsində vacib nəticə deyildi. Atasının dəstəyini hər zaman hiss etmiş pilot üçün Bakıdakı uğur ağır itkidən sonra yenidən ayağa qalxmağın simvoluna çevrildi.
Həmin vaxt Lekler "Formula-1"ə bir addım daha yaxınlaşırdı. Amma onun üçün ən vacib insanlardan biri artıq bu uğuru tribunadan izləyə bilməyəcəkdi.
Uşaqlıq arzusu: Ferrari
2018-ci ildə Lekler "Formula-1"də debüt etdi. "Sauber" komandasında keçirdiyi ilk mövsümdə sürəti və sabit çıxışları ilə özünü göstərdi. Bir il sonra isə uşaqlıq arzusu gerçəkləşdi və o, "Ferrari"nin rəsmi pilotu oldu.
Ferrari onun üçün adi komanda deyildi. Atası da bu komandanın azarkeşi idi. Üstəlik, Leklerin həyatında mühüm rol oynamış Cül Byanki də Ferrari ilə əlaqəli idi və gələcəkdə bu komandada çıxış etmək arzusu daşıyırdı.
Beləcə, Şarl özünü dünyanın ən məşhur komandalarından birinin sükanı arxasında tapdı. Ancaq qırmızı bolidin gətirdiyi şöhrətlə yanaşı, böyük təzyiq də vardı. Ferrari azarkeşləri qələbə istəyir, hər səhv geniş müzakirə olunur, hər uğursuz yarış suallar yaradırdı.
Lekler isə sürətini dəfələrlə sübut etdi. 2019-cu ildə Belçika və İtaliya Qran-prilərində ardıcıl qələbələr qazandı. Xüsusilə Monzada, Ferrari azarkeşlərinin qarşısında əldə etdiyi uğur onun karyerasının yaddaqalan anlarından biri oldu.
Monakoda qələbə - illərlə gözlədiyi an
Lekler üçün Monako sadəcə doğulduğu yer deyil. Bu şəhərin küçələri onun uşaqlıq xatirələri, ilk yarış arzuları və böyüdüyü mühitlə bağlıdır.
Buna görə də Monako Qran-prisində qalib gəlmək onun ən böyük arzularından biri idi. Lakin doğma küçələrdə keçirilən yarış uzun müddət ona uğur gətirmirdi. Qəzalar, texniki problemlər və bəxtsizliklər bu arzunu təxirə salırdı.
2024-cü ildə isə nəhayət, hər şey dəyişdi. Lekler Monako Qran-prisində qalib gəldi. O, öz şəhərində bu uğura imza atmaqla uşaqlıq arzusunu gerçəkləşdirdi.
Bu qələbənin emosional tərəfi də vardı. Lekler finiş xəttini keçərkən yalnız öz uğurunu deyil, bu yola onunla birlikdə çıxmış və artıq həyatda olmayan insanları da xatırlayırdı.
Sürətdən kənarda qalan insan
Şarl Lekler bu gün "Formula-1"in tanınmış simalarından biridir. Lakin onun hekayəsini yalnız poul-pozisiyalar, qələbələr və Ferrari bolidi ilə izah etmək mümkün deyil.
O, uşaqlıqda maddi çətinliklər üzündən sevdiyi idmandan uzaq qala bilərdi. Sonra ən yaxın dostunu, ardınca atasını itirdi. Bütün bunlara baxmayaraq, yarışlara davam etdi və qarşısına qoyduğu məqsədlərə doğru irəlilədi.
Leklerin hekayəsi ağrının insanı mütləq məğlub etmədiyini göstərir. Bəzən itirdiyimiz insanlar yanımızda olmasalar da, onların bizə öyrətdikləri və aşıladıqları inam yolumuza davam etmək üçün güc verir.
Bəlkə də Şarlın sükan arxasında hər dəfə dəbilqəsini taxması məhz bununla bağlıdır: o, yalnız öz arzusu üçün deyil, bu arzunun gerçəkləşməsini istəyən insanlar üçün də yarışır.
Çünki bəzi qələbələrdə finiş xəttini keçən təkcə pilot olmur. Onunla birlikdə uşaqlıq arzuları, xatirələri və artıq yanında olmayan sevdiklərinin izləri də finişə çatır.
