İnsanlar çox vaxt əziyyət çəkmək istədikləri üçün deyil, öyrəşdikləri emosional ssenarilərə görə onlara zərər verən münasibətlərə yenidən qayıdırlar.
Oxu.Az xəbər verir ki, bu barədə psixoloq Liya Şaqabutdinova "İzvestiya"ya müsahibəsində danışıb.
"Psixika üçün tanış olan hisslər, hətta ağrı ilə bağlı olsa belə, adətən təhlükəsiz kimi qəbul edilir. Əgər bir şəxs narahatlıq, tənqid və ya qeyri-sabitlik mühitində böyüyübsə, yetkin yaşda sakit və davamlı münasibətlər ona yad görünə və hətta daxili narahatlıq yarada bilər. Eyni zamanda, emosional dalğalanmalar və gərginlik tanış davranış modeli kimi qavranılır ki, bu da bağlılıq yaradır", - deyə mütəxəssis izah edib.
O qeyd edib ki, əksər hallarda söhbət konkret bir şəxsə bağlılıqdan deyil, narahatlıq, qeyri-müəyyənlik və ağrının olduğu, lakin anlaşılan ssenari hissinin qorunduğu öyrəşilmiş emosional vəziyyətə qayıtmaqdan gedir.
Digər səbəb isə şüuraltı olaraq uşaqlıq təcrübəsini yenidən yaşamaq cəhdi ola bilər. Uşaqlıqda kifayət qədər qəbul edilmə və sabitlik görməyən insanda sevgini qazanmaq məcburiyyəti ilə bağlı düşüncə formalaşır. Yetkinlik dövründə partnyor insanın bu boşluğu doldurmağa, öz dəyərini sübut etməyə və təsdiq almağa çalışdığı bir fiqura çevrilir.
Psixoloqun sözlərinə görə, belə vəziyyətlərdə ayrılıq yalnız münasibətlərin bitməsi deyil, həm də "bu dəfə hər şey yaxşı olacaq" ümidinin itirilməsi kimi qəbul olunur. Buna görə də geri dönüş çox vaxt partnyorun özü ilə deyil, həmin ümidi qaytarmaq cəhdi ilə bağlı olur.
Şaqabutdinova mədəni stereotiplərin təsirinə də diqqət çəkib. Onun sözlərinə görə, kütləvi mədəniyyətdə sevgi tez-tez dram, qısqanclıq və emosional dəyişikliklərlə əlaqələndirilir, sakit və sabit yaxınlıq isə çox vaxt darıxdırıcı hesab edilir. Bu da münasibətlərdə norma haqqında yanlış təsəvvür yaradır.
Mütəxəssis vurğulayıb ki, reallıqda güclü emosional dalğalanmalar çox vaxt sevgi ilə deyil, soyuqluq və diqqət dövrlərinin növbələndiyi asılılıq mexanizmi ilə əlaqədardır. Belə qeyri-sabitlik bağlılığı gücləndirir və insanı münasibətdə saxlayır.
"Tənhalıq qorxusu da xüsusi amil olaraq qalır. Bir çoxları üçün partnyorsuz qalmaq fikri ağrılı münasibətləri davam etdirməkdən daha ağır görünür. Çünki hətta münaqişəli əlaqə belə başqa bir insanın yanında olmaq hissini yaradır. Həmçinin ayrılıq qərarı təkcə emosiyalarla deyil, maddi sabitliklə də bağlı olduqda, maliyyə asılılığı mühüm rol oynaya bilər", - deyə psixoloq əlavə edib.
Fevral ayında ailə psixoloqu və psixoterapevt Anastasiya Kardiakos tənha insanların niyə heç vaxt sevgi tapmamaqdan qorxduqlarını və bununla necə mübarizə aparmağın yollarını açıqlamışdı. O bildirib ki, "heç kimi tapmayacağam" inancının əsas səbəblərindən biri özünəqiymətləndirmə problemidir. Əgər insan özünü layiq bilmirsə, avtomatik olaraq xoşbəxtlik şansını azaldır.
